Chopin byłby zachwycony

Elżbieta BRUSKA

Nie ma lepszej scenerii dla chopinowskiego „Preludium deszczowego" (Des-dur), niż deszcz i zimny wiatr, a jeszcze bardziej współgra to wszystko w otwartej przestrzeni. I chociaż pianiście sztywnieją palce, a widownia kuli się z zimna, wrażenie jest nie do opisania.

Tak było tej majowej niedzieli; padało momentami i mocno wiało, gdy Weronika Chodakowska zagrała to preludium na fortepianie - w nieosłoniętym ogrodzie, z widokiem na rozległe łąki. Chopin byłby zachwycony.